stil Stil raak sy binne met die sag nat wat van buite af inkruip en diep in die voue van haar stil raak Stil raak die dag daar buite sy word weggevoer op die vlerke van fyn naaldekoker draad, met nat blink wat skitter in die volmaan Still raak sy na die lang alleen reis, tussen seer en liefde wat sy vir so lank reeds begeer Stil raak hy met die jare wat weg seil op die herhinnering van onskuld se ontmoeting, die een wat weet Stil het sy hom altyd gehoor, HY die een wat weet Stil wou sy vir hom sê hoe HY die enigste een is wat weet Stil probeer sy verdwyn, maar skuldgevoel het haar gevolg en stil word sy gevolg stil dorettepotgieter ©